Het norbertijns leven in een notendop

Wonen in gemeenschap

Een norbertijnenabdij spiegelt zich aan het leven de van de apostelen: de broederlijke gemeenschap vormt de oefenplaats van evangelische bewogenheid.

De keuze voor het gemeenschapsleven vraagt je bezit, tijd en vriendschap met anderen te delen. Wonen in gemeenschap roept je op te arbeiden en dienstbaar zorg te dragen.

Leven in gemeenschap biedt je kansen om tijdens de maaltijden en ontmoetingen verdriet en vreugde bij elkaar te leggen.

Samenleven in gemeenschap kleurt je menszijn met verzoening en verbondenheid, humor en saamhorigheid.

Een broederlijke gemeenschap sterkt je in je band met God, in je door Jezus geïnspireerde levenswandel en in je relaties met je naasten uit de grote mensenfamilie.

In gebed God ontmoeten

Ons bidden kenmerkt zich door gemeenschapszin. Drie maal per dag verzamelen wij in de abdijkerk voor het gemeenschappelijk gebed. De gebedsgemeenschap breidt zich uit met gasten en andere mensen. Al biddend voelt de abdij zich verbonden met wie haar na aan het hart ligt, de wijde wereld en de universele Kerk. Bidden is gemeenschap vormen met God die Vader, Zoon en heilige Geest is. Die Godsontmoeting vormt de diepe bron voor het leven in de abdij en voor de inzet erbuiten.

Gezonden om voor je naaste zorg te dragen

Gods liefde wenkt ons om door de open abdijpoort naar mensen toe te stappen. Vanuit de abdij worden wij gezonden om zoals Jezus Christus voor onze naasten zorg te dragen.

In de medemens die onze wegen kruist ontmoeten wij de levende God. Wij laten geluk opbloeien door Jezus’ Evangelie te verkondigen.

Wij dragen bij aan een samenleving waar levensperspectief, gemeenschapsgevoel en vertrouwen in mensen wonen. Onze bewogenheid voor mensen beleven wij in parochies, bewegingen, scholen, instellingen en uitgeverijen.